Geen V zonder K.. of geen K zonder V?



Om met de deur in huis te vallen en verdere misverstanden te voorkomen: VK-Fotografie = Vansteenacker-Koeck-Fotografie en niet Virginie Koeck, zoals weleens gedacht.


Maar wie zijn wij nu eigenlijk? En hoe is VK-Fotografie ontstaan?



Wij zijn Thomas (°84) en Virginie (°83), 19 jaar samen, 10 jaar getrouwd en ouders van Keld,

Ella en Amy, ondertussen volleerd model. Niet altijd van harte trouwens.


Ik kan bevestigen dat selfies niet alleen van deze tijd zijn ;-)

Foto's zijn altijd een deel van mijn leven geweest. Zover als ik me kan herinneren, was er wel altijd iemand die foto's nam. Mijn hele jeugd is vastgelegd op beeld. Mijn zus en ik hadden dan ook snel ons eerste toestelletje en deden mee met de rest. Ik kan bevestigen dat selfies niet alleen van deze tijd zijn ;-) Jammer genoeg had je in de jaren '90 niet de mogelijkheid om onbeperkt kiekjes te schieten van jezelf en dus heeft mijn moeder dikwijls betaald voor foto's van onszelf met een vinger op de lens of onscherpe foto's die meteen de vuilbak invlogen.


Al doende leert men, gelukkig.


Thomas daarentegen, had eerder een haat-liefde verhouding met foto's. Hoeveel keer heb ik hem niet verveeld op daguitstapjes met mijn foto's! Dat eeuwige wachten altijd... ;-)



Het is toen hij het urbexen ontdekte, dat ook de interesse voor fotografie is ontstaan. Hij houdt van een duistere, donkere stijl en van leegstaande gebouwen ging het al snel naar low-key portretten. Met de nodige apparatuur kon het uitproberen beginnen en algauw hadden we een gezamenlijke hobby. We houden van dezelfde stijl, maar drukken ieder onze eigen stempel bij het fotograferen. We zijn goed op elkaar ingespeeld en dat zorgt voor een vlotte werking.


Het is ook dankzij zijn ambitie en doorzettingsvermogen dat VK-Fotografie is ontstaan. Zijn BTW-nummer werd omgezet naar fotografie en vanaf dan was het kwestie van reclame te maken en blijven verbeteren.


Je legt een moment vast dat nooit meer terugkomt..

Ondertussen hebben we al de nodige shoots en huwelijksreportages achter de rug en kijken uit naar alles wat nog komt. Fotografie blijft boeiend, je ontmoet elke keer verschillende mensen, je leert steeds bij en je legt een moment vast dat nooit meer terugkomt..


212 keer bekeken0 reacties