Herfstblues tegengaan.


Dwarrelende blaadjes, krakende takken onder je voeten, de natuur kleurt oranje. Gure wind, de eerste nachtvorst, regenbuien. Kastanjes rapen in het bos, warme chocomelk drinken. De eerste koude trotseren. Herfst.


Enerzijds heb ik het als pessimist wel eens moeilijk met het begin van de herfst. Ik krijg heimwee naar alles wat ooit was. Naar licht en warmte. Want in het donker is alles enger.


Maar anderzijds toont de natuur in de herfst ook aan hoe mooi loslaten kan zijn. Je laat los en begint opnieuw. En het jaar daarop weer als het moet. Het is niet omdat het ene voorbij is dat er geen nieuwe kansen komen. Dat de zon niet meer zal schijnen en het voor altijd donker blijft.


Life starts all over again when it gets crisp in the fall

Het is waardevol advies waar ik zelf meer in moet geloven. Wat ik wil dat mijn kinderen geloven. Dat na regen zonneschijn komt, dat er zonder regen geen regenbogen zouden zijn. Dat je altijd opnieuw kan beginnen. De boom verliest zijn bladeren en in de lente groeien ze opnieuw aan. Fris en groen, alsof er niets gebeurd is.


Op dagen zoals vandaag, zonovergoten,  moet je naar buiten en diep in- en uitademen. Die unieke geur van de herfst opsnuiven. Genieten van het moois om je heen. Je ogen even sluiten en de herfstzon voelen op je huid. Huppelen door de bladeren. Of beter nog, rollen door de bladeren. Leven. Beleven.






Wat vind jij het fijnst aan de herfst?

58 keer bekeken1 reactie

Recente blogposts

Alles weergeven

Rode neusjes