Rode neusjes

Bijgewerkt op: 2 dec 2019

Ongeacht de leeftijd, gezinssituatie, schoolomgeving, iedereen kan te maken krijgen met psychische problemen. Het klinkt ook zo geladen: psychische problemen. Alsof je gek bent. Dat was vroeger toch zo. En zelfs nu, terwijl er meer openheid is over alles, rusten er nog veel taboe's op alles wat 'anders' is.


Terwijl anders niet slechter is. Anders is gewoon anders. Zoals de ene persoon houdt van katten en de andere van slangen. Iedereen is uniek, iedereen heeft zijn eigen verhaal.


Naar aanleiding van Rode Neuzen Dag 2019 hadden we een fotoshoot gepland met enkele bijzondere jongeren. Jammer genoeg is het niet gelukt om iedereen op tijd bij elkaar te krijgen, maar we delen graag het verhaal van T. en Keld, onze zoon.



T., 13 jaar.


T. is een lieve jongen van 13 en kreeg de diagnose ASS. Een diagnose die nodig was om beter te begrijpen waar bepaald gedrag en bepaalde frustraties vandaan kwamen. Want zonder dat labeltje was hij voor velen waarschijnlijk gewoon een moeilijk of lastig kind. En dat is jammer. Voor hem als kind, omdat hij te maken had met onbegrip, maar ook voor zijn ouders. Tientallen keren moeten zeggen dat hij er niets aan kan doen en dan de blikken zien van mensen die denken dat je het gedrag van je kind gewoon probeert goed te praten.


T.'s ouders waren er snel bij, in de derde kleuterklas al. Maar kan je dan rekenen op extra ondersteuning? Niet echt. ASS is een ruim begrip en als de gradatie dan niet hoog genoeg is, dan lijkt het niet nodig om er extra aandacht aan te besteden. Je komt terecht in de mallemolen van psychologen en psychiaters, je geeft een hoop geld uit voor dat stempeltje en daar stopt het. 



En alsof het nog niet genoeg is dat hij te kampen heeft met een onzichtbare aandoening, moest hij enkele keren van school veranderen, omdat er nergens tijd was voor extra hulp. Ieder kind heeft recht op extra zorg indien nodig, maar in normale scholen kan dat niet altijd. Ergens is dat wel logisch, maar ook wel jammer. Want T. is zeker verstandig genoeg om normaal onderwijs aan te kunnen! Het zou zonde zijn om hem naar bijzonder onderwijs te sturen, enkel en alleen omdat ze daar meer tijd (en geduld) voor hem hebben.


T. heeft het niet gemakkelijk, maar groeit op in een warm nest, heeft een veilige thuishaven en is gezegend met een ruimdenkende familie. Dat verzacht ietwat de pijn dat hij in een onrechtvaardige wereld woont, terwijl hij zelf een groot rechtvaardigheidsgevoel heeft. Hij is doodeerlijk en houdt niet van rond de pot te draaien. Dat zijn allemaal kwaliteiten. En dat moeten we onthouden: zijn kwaliteiten.



T.'s ouders zeggen dat het een dagelijks gevecht blijft, maar ze zijn ervan overtuigd dat het helemaal goedkomt met zijn toekomst. Hij zal mee kunnen draaien in onze maatschappij, zal andere mensen kunnen tonen dat anders zijn niet minder zijn betekent.



Keld, 12 jaar


Onze eigen bijzondere jongen, Keld, heeft het ook niet altijd gemakkelijk. Vooral de laatste 2 jaren zijn moeilijk geweest. Met de puberteit in aantocht, stelt hij zich ook meer vragen bij zijn anders zijn.


In tegenstelling tot T., is er nog geen officiële diagnose van ASS. Alles wijst in die richting, maar toen hij getest werd op 8-jarige leeftijd werd ons geen uitsluitsel gegeven. Er waren punten die voor spraken, andere weer totaal tegen.


Voor ons als ouders was het ook niet meteen duidelijk in het begin. Keld is anders dan zijn zussen, maar voor ons was dat niet van die aard dat we ons grote zorgen maakten. Het is zijn leerkracht in het tweede leerjaar die voorzichtig aanbracht of het geen goed idee zou zijn om hem te laten testen. Wat we uiteraard deden, maar zonder veel resultaat. Hij had wel een bepaalde leerachterstand en dat was uiteraard problematisch voor zijn schoolwerk. 



Zijn leven verloopt met ups en downs, het is niet altijd even gemakkelijk voor hem, noch voor ons. Hij zit met zichzelf in de knoop, wat we uiteraard wel begrijpen, maar sommige dingen frustreren ons ook en dan botst het wel eens. Waarschijnlijk zou dat stempeltje helpen, om beter met alles om te kunnen gaan. Om te weten dat hij niet alles onder controle heeft.


Er wordt gewerkt aan de toekomst, hij wilt zelf ook heel graag weten waarom hij anders denkt of reageert dan leeftijdsgenoten.


Het is belangrijk dat hij in de goede richting evolueert, dat hij zich beter in zijn vel voelt, dat hij een richting uitgaat waar hij gelukkig van wordt. We zijn gezegend met uitstekende leerkrachten die oog hebben voor zijn noden en die hem goed ondersteunen waar nodig. Hij heeft een topjuf, die heel veel geduld heeft met hem, die hem goed aanvoelt, die ons goed aanvoelt en die we eeuwig dankbaar zullen zijn voor zoveel redenen.


Keld is heel creatief en heeft oog voor detail, heeft een uitstekend geheugen en is een grote dierenvriend. Bij onze huiskat vindt hij rust. Hij zal hem nooit zomaar oppakken, hem iets opdringen. Hij geeft hem ruimte. Waarschijnlijk ergens hetgeen waar ook hij nood aan heeft. Veel liefde en aandacht, maar evenveel ruimte voor zichzelf.



Deze twee jongens hebben zoveel gemeen, maar zijn ook zo verschillend. Dezelfde stempel, maar elk met een totaal andere handleiding. Hun denkwijze mag dan anders zijn dan de onze, dat wilt niet zeggen dat ze fout is. Misschien hebben zij wel gelijk, en hebben wij het al jaren fout..

82 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven